Pierwszego dnia pobytu – mają Państwo prawo wejść z dzieckiem na salę i towarzyszyć mu we wszelkich aktywnościach, prosimy jedynie o zabranie dla siebie obuwia zmiennego. Zapraszamy w godzinach od 9.15 do 10.30
Drugiego dnia Maluszek zostaje sam, ale mama lub tato pozostają w szatni placówki. Rodzice wychodzą poza salę, gdyż prawdziwa adaptacja rozpoczyna się w momencie pozostania Waszego dziecka w sali z grupą. W drugi dzień zapraszamy na godzinę 9.15 do godziny 11.00 oraz na jeden posiłek ( zupka).
Trzeciego dnia zapraszamy wg indywidualnych potrzeb.
Dlaczego przez adaptację dziecko przychodzi na „czas bez posiłków”?
Ponieważ zwyczajnie jest to kolejny „stresujący” element dnia. W pierwszej kolejności musimy zadbać o to, aby wasz Maluch dobrze się u nas poczuł, a dopiero później stopniowo będziemy wdrażać do w kolejne etapy bycia żłobkowiczem/przedszkolakiem takie jak wspólne pójście do łazienki, umycie rączek i wspólne śniadanko/obiad czy podwieczorek. Ale jeśli dziecko radzi sobie świetnie, jest przygotowane do rozstań z rodzicem, ma apetyt – możemy ustalić wspólnie już trzeciego dnia pobyt z posiłkami. Dopasujemy się do każdego Malucha i potrzeb rodziców indywidualnie.
Jeżeli zastosowaliście drodzy Rodzice chociaż część z punktów omówionych w artykule „Jak przygotować dziecko do przedszkola” – zakładka strefa rodzica, to adaptacja w przedszkolu może przebiegać bezproblemowo. Jeżeli jednak występują kłopoty to:
Zaakceptuj emocje swojego dziecka, bądź z nim, ale utwierdzaj w przekonaniu, że nic złego się nie dzieje. Nie zadawaj pytań w rodzaju- Stało się coś złego?, Ktoś cię uderzył?, Pani na ciebie nakrzyczała? Dzieci bardzo często na tak zadane pytanie odpowiadają „Tak” chcąc przekonać rodzica, by zrezygnował z pomysłu zaprowadzenia do przedszkola.
Martwić należy się, gdy dziecko samo opowiada bez pytania o trudnych sytuacjach lub jest to komunikat po zadaniu pytania uniwersalnego np „Co dziś wydarzyło się w przedszkolu?”
UWAGA- dzieci pytane o zdarzenia w przedszkolu często odpowiadają „Nic” lub „Nie wiem”. Słuchać należy wtedy, gdy same zaczynają opowiadać.
Przygotujcie pożegnanie – krótki, mały rytuał. Nie przedłużaj go, widząc rozpacz dziecka. Dziecko widząc twoje zmartwienie i rozdarcie tylko spotęguje wysiłki, by zatrzymać Ciebie przy sobie. Czasem pomaga mała „pamiątka z domu” przytulanka, zdjęcie rodziców – dopytaj czy można teraz przynosić.
Gdy trudności się przedłużają – porozmawiaj z nauczycielem.
Być może, co naprawdę często się zdarza, gdy rodzic znika z pola widzenia dziecka rozpacz znika i dziecko szybko włącza się do zabawy i zapomina o problemie. Jeżeli rozpacz trwa dalej spróbujcie wspólnie wypracować indywidualną metodę wspomagania dziecka. Czasem zdarza się, że nawet 3 latek nie jest gotowy, aby znaleźć się w grupie rówieśniczej.
Z doświadczenia wiem, że po pewnym czasie – co również nie jest rzadkością, problem przenosi się na koniec dnia, kiedy to dzieci nie chcą opuszczać przedszkola i kolegów zaangażowanych we wspólną zabawę.
© Copyright 2026 by Mahima
